Recenzje Prosto w Serce

Recenzja

   Ostatnio obejrzałam amerykańską komedię romantyczną z 2007 roku pt.”Prosto w serce”w reżyserii Marka Lawrence’a ,który napisał też scenariusz.Adam Schlesinger,zdobywca trzech prestiżowych nagród Emmy i nagrody Grammy oraz nominacji do Oskara za utwór do filmu „Szaleństwa młodości” był autorem piosenek do filmu    W rolach głównych wystąpili:Hugh Grant (znany z takich filmów jak „Cztery wesela i pogrzeb”czy „Dziennik Bridget Jones”) oraz Drew Barrymore (urodzona w słynnej rodzinie aktorskiej,już w wieku 7 lat zagrała w „E.T” Stevena Spilberga).    „Prosto w serce” to historia miłości (tego co w życiu najważniejsze) opowiedziana barwnie w rytmie muzyki POP.Rozpoczyna się szalonym teledyskiem do przeboju bohatera i z hukiem przenosi nas do lat 80 XX wieku .Fabuła jest dość prosta i nieskomplikowana.Główny bohater,Alex Flether,(zagrał go Hugh Grant)przystojny i pełen osobistego uroku gwiazdor rock and rolla po rozpadzie swojej grupy muzycznej POP,sukcesy ma już za sobą.Zyje przeszłością i nie liczy już na uśmiech losu.Tymczasem popularna piosenkarka współczesnej muzyki ,Cora Corman,chce z nim zaśpiewać,co pozwoli mu znów zaistnieć w świecie muzyki,otrzyma też duże wynagrodzenie.Alex z melodią nie ma problemu ,ale nie potrafi napisać tekstu. Z pomocą przychodzi mu piękna inteligentna i utalentowana Sophie Fischer,która podlewa mu kwiatki w mieszkaniu.Alex zakochuje się w niej.Oboje pracują nad stworzeniem hitu i pomagając sobiewzajemnie w pokonywaniu trudności i lęków,odnajdują miłość i sukces.    Film oglądałam z przyjemnością i uśmiechem na twarzy,sprawił mi wiele radości i przede wszystkim ożywił wspomnienia z dawnych lat.Ożyła muzyka pop rockowego zespołu”The Beatles’,wielkiej czwórki z Liverpoolu,największych gwiazdorów XX wieku.Ich muzyka się nie starzeje,choć od rozpadu zespołu minęło w kwietniu tego roku 50 lat,a takie utwory jak „Hey Jude”, „Love me do”czy „Yesterday”są niezniszczalne. Chce się żyć!    Miłego oglądania ,jeśli ktoś jeszcze filmu nie widział.

Recenzja

Film pt. Music and Lyrics (Prosto w serce) zawiera sporo zabawnych błyskotliwych dialogów pomiędzy głównymi bohaterami filmu-postaci Alex Fletcher (zagrany przez aktora Hugh Grant), Sophie Fisher(zagrana przez Drew Barrymore), i uduchowiona piosenkarka „światowa Gwiazda, kocha Alexa i jest fajnką popu” -Cora Corman (zagrana przez aktorkę Hailey Bennett). Alex dostał zlecenie napisania utworu dla Cory Colman, jednak ma trudność ponieważ nie potrafi napisać piosenki. Pojawia się jednak blask na horyzoncie w postaci Sophie Fisher, która choć jest hipochondryczką i potrafi tylko podlewać kwiatki , w rezultacie stała się jego jedyną deską ratunku tworząc wspaniałą kompozycję-tekst utworu muzycznego, ale zanim to się stanie widz usłyszy i zobaczy sporo zabawnych scen, dialogów między granymi postaciami.
W filmie występuje sporo zabawnych, błyskotliwych dialogów i scen, dobra gra aktorska:
1.”po co ci kobieta do podlewania ?(”…) gdybym je hodował wciąż miałbym je w domu” powiedział Garrett  (grany przez aktora Chris Riley) do Alexa
2.-„Mega gwiazda, świetna mega reklama,
I mega gwiazda kontra mega śmierć”,
 3. –  „skupmy się na odświeżaniu wizerunku”- menedżer Garrett-do AlexaGarret do Alexa:
4.-„Wolisz kameralną czy coś bardziej popowatego?”
5. Fragment początku utworu kiedy rozpoczął komponować Alex:
-„Odpuść sobie wiedźmie spokój daj,
Choć bywa że czary zmieniają piekło w raj.
Umiem wrzeszczeć i chrapać gdy  mnie coś zezłości”.
6. Rhonda Fisher (grana przez aktorkę  Kristen Johnston)kwestia do Sophie:
-„chcesz zajeść stresy, mam dietetyczny serniczek”,
-Rhonda przeciskajaca się do pierwszego rzędu by z bliska zobaczyć Alexa śpiewajacego,
-„Zanim stracisz głowę, upewnij się że darzy Cię uczuciem”
7. śmieszne ruchy sceniczne Alexa na scenie i w domu u Rhondy
8. scena tworzenia utworu nazwał go razem z Sophie:
„Autopsja Miłości”
Fragment:” Co łączy serca dwa, czy autopsja uczuć odpowiedź da?
Lecz choć dzień cały autopsja trwa, ale dalej nie wiemy co dzieli nas”.
Ponieważ Alex czuł że nie tak powinien wyglądać ostateczny kształt utworu któ®y miał napisać, podszedł do Sophie: ”Wyguglowałęm Cię, dobra(niezła) jesteś”-mając nadzieje że Sophie napisze mu tekst do utworu.
-Alex powiedział do Sophie:”Nie dąż do ideału”
Ustalili ostatecznie tytuł utworu:
„Powrót do Miłości”
9.”Łącznik musi brzmieć inaczej”, „nie podobają mi się te akordy”
10.- „To nie akrody dla różowej symfonii, tylko witajcie w c.pkowie”-Alex
-„Dziś ustalić tylko chcę trasę powrotu do miłości”
11.Fragment utworu Sophie:
„Nad całym moim życiem zawisł cień,
Przeszłość trzyma mnie mocno w swoich szponach”
12. Sophie powiedziała  do Alexa coś mądrego i życiowego na temat pisania:
Cytat: 
”Pisanie to jak pierwsze spotkanie, pociąg fizyczny ‘s.x’,
historie osoby, jej wnętrza. Dopiero od połączenia dwóch rodzi się utwór”.
13. scena przed wystawą księgarni-kiedy Sophie mówi że  Sarah Michaels opisana w książce to ona-uwiódł ją mężczyzna lecz nie powiedział że jest żonaty-Sophie natychmiast rozstała się z nim a on napisał książkę w któ®ej skrzętnie ukrył pod postacią Sarah-właśnie Sophie.
14. scena w restauracji kiedy wypowiada pojedyncze słowa nie potrafi wygarnąć Autorowi książki jak ją zranił.
15. scena w restauracji kiedy Alex „szamocze” się z autorem książki i ląduje w maśle
Alex krzyczy:
„poddaję się leżę w maśle”
16. Alex do Sophie:
-”Ten facet to skończony palant”
-„Jesteś zbyt utalentowana, by ktokolwiek mógł Ci zaszkodzić”
-„Te kilka sylab któ®e z siebie wydusiłaś było piorunujące”-
(chodziło o scenę w restauracji kiedy autorowi książki coś chciała wygarnąć ale nie wiedziała jak to powiedzieć)
17. scena w parku gdzie Alex wykonywał utwór muzyczny:
Fragment utworu: 
”Nie chciałem więcej tracić głowy, ale pop(pac)  prosto w serce(…)
Jesteś srebrem i złotem, (…) i już nie opuszczę Cię”.
Menedżer poprosił o bis np.”Nie ważne całus, czy Taniec ze mną”
Wybrał utwó® pt.:„Zatańcz dziś ze Mną”:
Fragment utworu /mniej więcej/:
„Gdy słońce nam znika chłód serce me przenika(…) , czy zatańczysz ze mna dziś?”
Uciekliśmy z tłumu w złamanych sercach harmonia dziś trwa”.
17.Scena przy stole jedząc kolację/obiad:
Alex do Sophie:”Masz wystraszone oczka, oczka wystraszonego pieska”
18. Kiedy Alex umawia się z Sophie na drugi dzień w studio przy 19-stej ulicy.
powiedział:
-”zauważyłbym Cię w wściekłym różu,
A Sophie:-”W wściekłym oranżu”-i Alex nawiązał do robotników drogowych że byłaby widoczna😉
19. Sophie o występie Cory: ”Uśmierciła dwie kultury muzyczne w niecałe dwie godziny”.
Smutna scena:
1. Sophie nie ma pomysłu na tekst utworu-mówiąc:-”Nie potrafię napisać bez natchnienia”
w rezultacie Alex kłóci się z Sophie wygarniając jej że faktycznie kiedy problem się pojawia poddaje się, wtedy ona wyszła.
Alex nazajutrz przychodzi do studia nagraniowego i otrzymuje informację od Cory że Sophie wysłała pełny tekst utworu muzycznego faxem -był zaskoczony pięknie go stworzyła, a brzmiał on mniej więcej tak: Zaśpiewała Cora:
„Bywa że nie wiem czy to jest sen(…), szukam inspiracji, nie chcę już negocjacji”
Scena przeprosiny, kiedy Sophie pakuje swoje rzeczy:
1. Alex do Sophie:
-”Żałuję tego co Ci powiedziałem”, 
-„Idiotyzm kto dojrzewa na Florydzie?, tylko pomarańcze”.
-„Nie mogę bez Ciebie komponować”
Kostiumy
1. dość skąpe stroje estradowe piosenkarki Cory Colman:
– zielony mocno wycięty jednoczęściowy błyszczący zielony strój, czarny błyszczący, i dwu częściowy- krótki top i mini spódniczka.
Efekty i scenografia-duży posąg Buddyjski? W tle i ona Cora wyłaniająca się z pary wodnej 
w blasku jupiterów w scenicznym najpierw w czarnym płaszczu satynowym a pod spodem w jednoczęściowym czarnym cekinowym? stroju. Tancerze/tancerki   w tle fajne choreo.
Scena końcowa:
Występ Alexa -zagrał na fortepianie, fragment utworu mniej więcej-przełożone na j. polski :
1 utwór:
„Kłopoty mam wciąż od nowa, gdy do melodii dobieram słowa.
Wybaczcie kiepskie rymy, które śpiewam Wam.
Żyję inaczej odkąd jesteś, żyłem we wczorajszym dniu, Ty sprawiłaś że jestem tu.
I choć wiem że niestałość to mój grzech, proszę Cię byś na straty nie spisywała mnie”.
(…)Przyszłaś i sprawiłaś że podbijać chcę świat, o jedno błagam Cię, nie skreślaj jeszcze mnie”.
drugi utwór:
fragment:
”Przeszłość mocno trzyma mnie w szponach (…)
Żyłem snami (…)wietrząc zakątki swej jaźni.
Wzrok wytężam ale nie widzę gwiazd, ale wiem że gdzieś istnieje(„ ….”)
Szukam kogoś kto wniesie w me (moje) życie blask.
Do Twych wskazań się zastosuję.
Podpowiesz mi co robić w życiu,
Przekonasz się że jestem Ciebei wart”.
I na zakończenie pocałunek za kulisami widowni.
Jak widać sporo i zabawnych i błyskotliwych dialogów, również dobrych rad bliskich osób, bardzo dobra gra aktorska, aktorzy zagrali je w swój charakterystyczny sposób:

-Hugh Grant-ze swoim brytyjskim akcentem i świetnie poprowadzonym dialogiem, 
-Drew Barrymore-uczuciowo emocjonalnie realistycznie i wiarygodnie, menedżer (nie wiem czy to był Garret czy Gary-grany przez Adama Rupperta-najprawdopodobniej, wiec w recenzji być może popełniłam błąd co do postaci menedżer jeśli dobrze słyszałam nazywał się Gary a na filmweb Garret to jednak był…)jako bliski współpracownik, osoba z racji stanowiska mający odpowiadać za karierę i sukces Alexa -choć to Sophie się do tego przyczyniła, w wielu scenach dobrze mu doradzał, dobrze współpracował, 
-Autor książki gdzie tak bez zgody Sophie opisał wymyśloną poniekąd historię, również zagrał właściwie, pewny siebie, olewający sposób bycia, robienie dobrej miny by stworzyć unik, -Piosenkarka Cora Coleman-uduchowiona, seksowna, kulturalnie-wyciszona-dobre ruchy sceniczne.
-Rhonda dobrą radę przekazała Sophie: Zanim stracisz głowę upewnij się że darzy cię uczuciem”, zagrała dobrze i wesoło kiedy przebijała się w tłumie do Alexa niczym młoda nastolatka.
Podobały mi się sceny wykonywania utworów muzycznych aż na myśl przychodzą mi czasy mojego życia studenckiego kiedy to w weekendy wieczorem z paczką znajomych jeździliśmy na karaoke i każdy z nas solo wykonywał jakiś swój ulubiony utwór😊 lub tańczyliśmy w klubach muzycznych i szkole Tańca latynoamerykańskiego i fitness-co też trenuję obecnie, piękne czasy. Sceny choreografii i wokalne są mi więc  bliskie Do tej pory śpiewanie to jest to co uwielbiam♥
Jeśli ktoś wie w jakim stylu gra Hugh Grant i Drew Barrymore mniej więcej zna ich historię filmografii i sposób grania postaci, interesuje się muzyką, tańce i temat tworzenia komponowania i nagrywania jest mu bliski, bądź chciałby się zrelaksować przy lekkiej komedii romantycznej z błyskotliwymi żartobliwymi dialogami, których jak widać jest w tym filmie dużo serdecznie polecam obejrzeć  ten film.

Recenzje z Ust do Ust

Kilka dni temu obejrzałam amerykański film „Z ust do ust” w reżyserii Roba Reinera z 2005 roku. Jest to komedia romantyczna błyszcząca  gwiazdorską obsadą. Wystarczy wymienić Jennifer Aniston, Shirley MacLean, Kevina Costnera czy Marka Ruffalo . Film miał ambicje, by być kontynuacją filmu Absolwent Jacka Nicholsa z 1967 r. Bohaterka filmu Sarah grana przez Jennifer Aniston przyjeżdża na ślub swojej siostry i dowiaduje się , że historia jej babci i mamy były kanwą dla filmu Absolwent. Odkrywa , że jej ukochana babcia to Mrs. Robinson. Wiadomość ta zmienia wszystkie plany bohaterki, która postanawia znaleźć pierwowzór Dustina Hoffmana z Absolwenta. Film jest beztroski, dosyć banalny, ale dobry na długie, jesienne wieczory. Zdecydowanie najlepsza jest znakomita w epizodach Shirley MacLean. Natomiast Jennifer Aniston , jak zwykle gra siebie. Kevin Costner to znakomity aktor w takich rolach jak Tańczący z wilkami, czy Nietykalni, natomiast rola uwodziciela to postać drewniana podobnie jak w Bodygardzie.

28 pażdziernika 2020roku na spotkaniu online „Zostań recenzentem filmowym” prowadzonym przez Pana Adama Syca obejrzałam amerykański film komediowy z 2005r.pt. „Z ust do ust”.Film reżyserował Rob Reiner,a scenariusz napisał Ted Griffin. Rob Reiner ,syn reżysera i aktora Carla Reinera ukończył Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles.Filmy przez niego reżyserowane zyskały sobie ogromną popularność.To m.in. „Kiedy Harry poznał Sally”,uznany za jedną z najlepszych komedii,”Razem czy osobno”,”Choć goni nas czas”czy thriller „Misery”.Wielokrotnie nagradzany(nominacja do Oskara za najlepszy film,4 nominacje do Złotego Globu)jest też autorem komedii romantycznej pt.”Z ust do ust”,świetną kontynuacją znanego i popularnego  „Absolwenta” opartego na powieści Charlesa Webba z główną rolą Dustina Hoffmana.Reżyser wpadł na sprytny pomysł, by film „Z ust do ust”(tak właśnie powstaje i toczy się podawana z ust do ust niesprawdzona plotka) stał się początkiem tej komedii,która opowiada historię Sary Huttinger(Jennifer Aniston),30-letniej dziennikarki , która przyjeżdża do rodzinnego miasteczka Pasadeny na ślub  swojej siostry.Tam podczas rozmowy ze swoją babcią poznaje rodzinną tajemnicę.Dowiaduje się,że jej babcia(Shirlej MacLane) i nieżyjąca już mama kochały się w tym samym mężczyżnie. Sara odkrywa ,że babcia mogła być p.Robinson z „Absolwenta”, a jej biologicznym ojcem mógł być kochanek matki.Postanawia go odnależć.Reżyser powierzył główne role w filmie świetnym aktorom.Zwraca uwagę doskonała Jennifer Aniston jako Sara,znana z roli w serialu „Przyjaciele”,za którą wyróżniona została Nagrodą Emmy i Złotym Globem. Tutaj gra młodą ,zagubioną kobietę poszukującą swojej tożsamości.To jeden z najważniejszych tematów filmu.Sara czuje lęk przed  przyszłością, nie wie co chce robić w życiu,nie jest zadowolona ze swojej kariery dziennikarskiej(pracuje w dziale nekrologów),nie wie też czy kocha swego narzeczonego i czy powinna wyjść za niego za mąż.Ciekawą i ważną postacią jest znakomita Shirley MacLane w roli babci,kobiety energicznej ,radosnej i pełnej życia.To właśnie u niej szuka porady niezdecydowana i wrażliwa Sara.Także rola Kevina Costnera zasługuje na uznanie i ten wybitny aktor znany z takich filmów jak „Bodyguard”czy „Tańczący z wilkami”(2 statuetki Oskara i Srebrny Niedżwiedż za główną rolę) i tu swoją grą zrobił na widzach ogromne wrażenie.Wszystko kończy się szczęśliwie.Sara poznaje prawdę,już wie kim jest.”Czasem myślę(mówi do siostry),że ważniejsze jest to z kim jesteśmy,niż to co robimy” Film „Z ust do ust”bawi i wzrusza.Ogląda się go z przyjemnością.To wyśmienita romantyczna komedia na niedzielne popołudnie z bliską osobą.